Menu główne
Menu szkoła
e-mail
UWAGA ZMIANY!!!

Na mocy uchwały Rady Miasta Siemianowic Śląskich (Uchwała Nr 208/2016 z dnia 28 kwietnia 2016 r. - tutaj) z dniem 01 września 2016 r. Gimnazjum Nr 3 im. Wojciecha Korfantego w Siemianowicach Śląskich oraz II Liceum Ogólnokształcące im. Jana Matejki w Siemianowicach Śląskich utworzą Zespół Szkół Nr 3 w Siemianowicach Śląskich z siedzibą przy ul. Leśnej 1 w Siemianowicach Śląskich.


Informujemy, że od 01 września 2016 r. obowiązywać będą poniższe dane kontaktowe:
  • adres: ul. Leśna 1, 41-100 Siemianowice Śląskie
  • telefon: (32) 2200236
  • fax: (32) 2200235
  • adres e-mail: sekretariat@zs3.com.pl
  • www szkoły: www.zs3.com.pl
Gimnazjum nr 3
w Siemianowicach Śląskich
nosi imię wielkiego Ślązaka
Wojciecha Korfantego
(zdjęcie tablicy pamiątkowej w holu budynku)




Wojciech Korfanty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii.

Wojciech Korfanty (urodzony 20 kwietnia 1873 w osadzie Sadzawka obecnie Siemianowice Śląskie - zmarł 17 sierpnia 1939 w Warszawie), przywódca niepodległościowy Górnego Śląska, związany z Chrześcijańską Demokracją.

Od 1901 r. redaktor naczelny Górnoślązaka . W latach 1903-1912 i 1918 poseł do Reichstagu oraz pruskiego Landtagu (1903-1918), gdzie reprezentował Koło Polskie. Stanowiło to wyłom w dotychczasowej tradycji, gdyż dotąd śląscy Polacy reprezentowali katolicką partię Centrum. 25 października 1918 wystąpił w Reichstagu z głośnym żądaniem przyłączenia do państwa polskiego wszystkich ziem polskich zaboru pruskiego w tym Górnego Śląska. W latach 1918 - 1919 był członkiem Naczelnej Rady Ludowej stanowiącej rząd Wielkopolski podczas powstania.

W 1920 r. Polski Komisarz Plebiscytowy na Górnym Śląsku. Po niekorzystnej dla Polaków interpretacji wyników plebiscytu, przeprowadzonego zresztą z wyraźnym uprzywilejowaniem Niemców (sprowadzenie 180 000 wyborców niezwiązanych bezpośrenio ze Śląskiem, oraz aktywność siejących terror niemieckich bojówek) proklamował i stanął na czele III powstania śląskiego, jako jego dyktator. W tym momencie pojawiają się pierwsze poważniejsze kontrowersje związane z jego osobą. Albowiem Korfanty nie wierzył w szanse powodzenia powstania, widząc w nim jedynie zbrojną manifestację ludu górnośląskiego, która miała polegać na zwróceniu uwagi Komisji Międzysojuszniczej mającej dokonać podział terenu plebiscytowego między Polskę a Niemcy. Dlatego też zarządził wstrzymanie walk jeszcze w czasie, gdy inicjatywa na froncie należała do Polaków. Obrońcy Korfantego wskazują, że Polacy mieli przewagę w starciach z nacjonalistycznymi bojówkami, ale nie mieliby żadnych szans z regularną armią niemiecką, zaś ostateczną decyzję w sprawie Śląska i tak podjęła Komisja Międzysojusznicza niezależnie od wyniku walk, które mogły stanowić jedynie posiłkowy argument. Jednak utrata inicjatywy powstańców na froncie nastąpiła dopiero po decyzjach dyktatora.

W odrodzonej Polsce w latach 1922-1930 poseł na Sejm związany z Chrześcijańską Demokracją (ChD). Od października do grudnia 1923 wicepremier w rządzie Wincentego Witosa i jego doradca z ramienia ChD. Od 1924 wydawca dzienników "Rzeczpospolita" i "Polonia". Przeciwnik Józefa Piłsudskiego, który zablokował jego nominację na prezesa Rady Ministrów.

W 1930 aresztowany i wraz z posłami Centrolewicy osadzony w twierdzy brzeskiej. Skazany w procesie brzeskim po czym umożliwiono mu wyjazd na emigrację. Najpierw do Czechosłowacji, a po jej aneksji przez Niemcy do Francji. Jeden z założycieli Frontu Morges, a później organizator i prezes Stronnictwa Pracy (połączenie Chadecji i Narodowej Partii Robotniczej). W kwietniu 1939 r. po wypowiedzeniu przez III Rzeszę układu o nieagresji i niestosowaniu przemocy, powrócił do Polski, jednak mimo chęci walki z Niemcami aresztowany. Z jego śmiercią związane jest wiele niejasności. W związku z ciężką choroba zwolniony w sierpniu, jednak wkrótce zmarł.

Pogrzeb Korfantego, na który przybyło ok. 5 tys. ludzi, stał się wyrazem poparcia dla prowadzonej przez niego polityki niepodległościowej.

Przez wiele lat nasza szkoła nie miała patrona. Kiedy przyszedł więc moment decyzji, czyje imię będzie nosiła nasza placówka, wielu nauczycieli wskazało postać Wojciecha Korfantego.

Przemawiały za tym liczne, ważne argumenty:

  1. Mieszkamy na Górnym Śląsku. Historia tego regionu, który znajdował się po panowaniem różnych państw i włądców, była na przestrzeni wieków skomplikowana. W XIX wieku Śląsk znajdował się pod panowaniem pruskim. W 1873r. urodził się tutaj W. Korfanty, wielki orędownik przyłączenia Śląska do Polski, dyktator III powstania śląskiego, wicepremier państwa polskiego w 1923r.
  2. W. Korfanty był nie tylko wybitnym Ślązakiem i Polakiem, ale również z racji swojego urodzenia w naszym mieście - Siemianowiczaninem (nie tylko się urodził w Siemianowicach, ale spędził tutaj młode lata)
  3. Ponadto nasza szkoła została wybudowana na osiedlu Wróbla-Korfantego i mieści się przy ulicy W. Korfantego

Wielki Polak, Ślązak i Siemianowiczanin, człowiek o stanowczym charakterze, niezłomnie dążący do celu i wierny swoim ideałom - te względy zadecydowały o nadaniu naszej szkole imienia W. Korfantego.



powrót